This letter is available in two versions — English and Persian (فارسی) — presented below.
English
With warm greetings to my dear friends,
In this relentless turning of time, when the sky is sometimes gray, and the sun lies asleep behind the clouds, may you keep the light alive within your hearts and hold the dream of bright days close.
May it be that through these words, I can express even a fragment of a feeling that is born not of thought, but rooted deep within my heart.
These days, I am in the process of creating a piece titled "Ocean Breath"; a sound inspired by one of the four primordial elements— earth, fire, air, and water— a melody in praise of the value and sacredness of water.
Yet along this path, the uprising of the people of my homeland, Iran, for freedom and liberation from oppression, and the sorrow of innocent lives lost, have struck my soul like a powerful wave.
And beyond that, the fire of wars among powerful nations, bringing further destruction and grief, has cast a heavy shadow over my thoughts.
Days and weeks have passed and continue to pass, and within this flow of time, a quiet anxiety and an unanswered question remain: where will this path lead?
At night, we rise from broken sleep with trembling hope, longing to hear the sound of freedom; and once again, we close our eyes in prayer, hoping that tomorrow, all will sing in unison the song of liberation and dance in the turning of peace.
"Ocean Breath" was completed amid this struggle of thought and feeling, and now, another inspiration has begun to grow within me— to create a new piece, one that echoes unity, empathy, and solidarity with the brave people of my homeland.
I have named it "Anthem of Freedom," and I am in the process of bringing it to life; hoping that soon, I may offer it as a humble gift to the noble and freedom-loving people of Iran.
This voice
is a call to awaken to the highest ideals of humanity—
where the chains of darkness are broken
and the light of love and compassion shines without end.
May light be upon your path.
فارسی
با درود به دوستان عزیزم،
در این چرخش زمان، آنگاه که آسمان گاه خاکستریست و خورشید در پس ابرها به خواب رفته، امید که روشنای نور را در دل زنده نگاه دارید و رؤیای روزهای درخشان را در آغوش.
باشد که از ورای این واژهها، بتوانم ذرهای از احساسی را بازگو کنم که نه از اندیشه، بلکه از ژرفای قلبم ریشه گرفته است.
این روزها در مسیر آفرینش قطعهای هستم به نام «نفس آب»؛ آوایی زاده از یکی از چهار عنصر خلقت— خاک، آتش، هوا و آب— و نغمهای در ستایشِ ارج و ارزشِ حیاتیِ آب.
اما در این راه، خروش مردم سرزمینم، ایران، برای آزادی و رهایی از بند ظلم و ستم، و رنج جانباختنِ بیگناهان، چون موجی سهمگین بر جانم نشست.
و آنسوتر، آتش جنگ قدرتها که ویرانی و کشتاری بیشتر به همراه آورد، سایهای سنگین بر اندیشهام افکند.
روزها و هفتهها میگذرند، و در پس این گذر زمان، دلشورهای خاموش و پرسشی بیپاسخ باقیست: این راه به کجا خواهد انجامید؟
شبها، با امیدی لرزان از خواب برمیخیزیم، در آرزوی شنیدن نوای آزادی؛ و باز، با دعا چشم بر هم میگذاریم— به امید آنکه فردا، همه در ترانه رهایی همصدا شویم و در گردش صلح به رقص آییم.
«نفس آب» در میان این کشاکش اندیشه و احساس به پایان رسید، و اکنون الهامی دیگر در من جوانه زده است؛ برای آفرینش نغمهای نو، که پژواک همبستگی و همدلی با مردم شجاع سرزمینم باشد.
نامش را «سرود آزادی» نهادهام، و در مسیر جانبخشیدن به آن هستم؛ باشد که بهزودی، چون هدیهای ناچیز، به مردمان شریف و آزادیخواه ایران تقدیم شود.
این صدا، نداییست برای بیداری به والاترین مقام انسانیت— آنجا که زنجیرهای تاریکی از هم گسسته؛ و نور مهر و عشق، بیپایان میتابد.
نور در راهتان، و امید در دلهایتان پایدار.
Visit us at www.beyondsound.world
